هرکدام از طرفين مذاكرات بغداد يعني ایران و آمريكا براي خود دلايلي در توجيه ضرورتهاي اين مذاكرات داشتند. اما عراق از چه منظري به مذاكرات مي نگرد؟
عراقي ها يكي از معدود و شايد تنها دولت منطقه و همسايه ما باشد كه فعلا از عادي شدن روابط ما و آمريكا، خشنود مي شوند؛ آنها به خصومت بين ايران و آمريكا با نگراني مي نگرند. نگراني از اينكه با حضور آمريكاييها در عراق و نزديك شدن آنها به مرزهاي ايران، جبهه جديدي در مقابل ايران براي ضربه زدن به دشمن چندين ساله اش گشوده شده است. و بديهي است اين امر به طور مستقيم به ضرر منافع ملي عراق است . از طرفي آنها با علم به اينكه ايران از شكست آمريكاييها در عراق خشنود مي شود و از آنجا كه اين شكست نيز شكست دولت نوپاي عراق محسوب مي شود، در تلاشند تا نه تنها ايرانيها را متقاعد كنند كه عراق جاي مناسبي براي ضربه زدن به آمريكا نيست، چون آثار آن مستقيما" به دولت و ملت عراق بر مي گردد و اين مطمئنا" خواست ايرانيها نيست، بلكه حتي براي بهبود سريعتر اوضاع عراق و نتيجتا" خروج سريعتر اشغالگران، ايران را به كمك و همراهي در روند بازگشت امنيت و ثبات به عراق تشويق كند.
