نمي شود به يك مسآله كار نداشت و از آن هم فارغ الخيال شد؛ و آن هم اين كه :

به هرحال و به هر دليلي و با هر هدفي يك آقايي آنهم مقام تراز اول جمهوري اسلامي حرفهايي بر زبان آورده و بر آن تآكيد كرده ( و معذرت خواهي هم نكرده) كه به فرض اين كه تمام دنيا و تمام اديان و تمام عقول و منطقها هم بگويند حرف درستي زده و مطابق اصول انساني و سياسي و ديني و عرفي و... هم هست، اما در اين شكي نيست كه خلاف و ضد آشكار همه اصول و مباني واستراتژي سياست خارجي و اصول قانوني و اعتقادي سياست داخلي يك مملكت است. يعني ايشان در سطح عالي يك مملكت مي خواهد سياستهاي مصوب همان كشور را اجرا كند، كه علنآ داد مي زند قبول ندارد. اسم اين كار چيست به نظر شما؟

آيا استعفا كمترين كاري نيست كه ايشان بايستي انجام دهد؟ مگر استعفا چيست؟ خودكشي است؟ فحش است؟ محروميت از كار و حقوق اجتماعي است؟ خير مديري به مدير بالا دستي اش مي گويد من سياستها و شيوه كاري شما را قبول ندارم و نمي توانم اجرا كنم بنابراين مر از ادامه مديزيتم عفو كنيد! و يا اينكه آن مدير خيلي پررو تشريف دارند و در حاليكه عملكردش اين را داد مي زند كه نمي تواند بنده خدا اما باز هم از رو نمي رود در اينجا مجبور به استعفا مي شود و يا اينكه يك بحراني ، افتضاحي ، كم كاري اي، فسادي در حوزه مديريتش رخ مي دهد، و وي با استعفا نه تنها عذرخواهي مي كند بلكه دست مدير مافوقش براي پيگيري عواقب مسآله و نيز بهسازي مديريت را باز مي گذارد. و مهم تر اين كه رسم و سنت استعفا پس از كم كاري ها و افتضاح ها زنده مي ماند تا مديران بدانند، باز خواستي هست و مسئوليت پذيري هست.

حال آيا در مورد آقاي مشايي همه اين موارد رخ نداده، و وي عملا" مستعفي نيست؟ يعني خودش رسما" و علنا" اعلام كرده با سياستهاي رسمي و مصوب نظام مخالف است، حرفهايش منجر به وقوع بحران در سطح قواي حاكمه و جامعه و به خصوص ارباب و سازمانهاي ديني شده، آيا باز هم از پستش مستعفي محسوب نمي شود؟

پس يا خيلي پرروست يا خيلي پشتگرم و يا البته ما خيلي ملت نجيب و مهرباني هستيم!؟

در پست بعدي به دو نمونه ديگر پررويي اشاره خواهم كرد.