اگر حرکت آقای دکتر احمد توکلی در طلب حلالیت از آقای سید حسین موسویان به خاطر انتشار اخبار کذب و ایراد تهمت به نامبرده در سایت الف منسوب به آقای توکلی را زیباترین حرکت سال در حوزه رفتارهای سیاسی و اجتماعی بنامیم، حرف گزافي نگفته ايم.

فارغ از توجه به گرايشهاي سياسي طرفين و فارغ از جستجو در ماهيت اتهامات و پرونده اتهامي، نفس عمل و اينكه يك شخص پس از رسيدن به آنكه حرفهايي كه در مورد مسلماني زده، درست نبوده و به حيثييت و آبروي وي خسارت وارد كرده، و سپس عذرخواهي كند، نفس رويه مرضيه اعتراف به اشتباه و عذرخواهي و احياء سنت حسنه طلب حليت، بسيار ارزشمند و درخور توجه و شایسته تبديل شدن  به هنجار در حوزه سیاست است.

اي كاش ديگران( مقامات و غير مقامات)، كوچك تر و بزرگتر، چه در موردقضیه موسویان و چه صدها مورد دیگر، به تبعات سخنان بدون انديشه و تآملي كه فراوان بر زبان جاري مي كنند، اندكي بينديشند و اگر نمي خواهند از كساني كه اين سخنان در مورد ايشان شكل دروغ و اتهام افترا پيدا مي كند، عذرخواهي كنند، دست كم به تآثير مخرب اين گونه رفتارها و اخلاق سوء بر مردم و به ويژه نسل جوان كه اغلب اين گونه سخنرانان را الگو مي پندارند، فكر كنند؛ اگر نمي خواهند به آثار اخروي آن بينديشند.

لازم به گفتن نيست كه چه بسيار رفتارها و واكنشهاي اجتماعي افراد و به ويژه جوانان، كه به شكل ناهنجاري هاي اجتماعي بروز مي كند،واكنش اعتراضي به همين گونه دروغگوييها، تهمت و افترافكني هاست كه به عنوان يك نوع مبارزه منفي با خود و جامعه، به شكل ناهنجاري هاي فردي و اجتماعي هم چون اعتياد، كم كاري، خشونت، كارنكردن، بي اعتمادي و سپس بي اعتقادي به ارزشها و عرف و نظم حاكم و.... بروز مي كند. 

خداوند عاقبت همه را ختم به خير گرداند.