نيك آيين

زیباترین حرکت سال

lotfeali — Fri, 19 Sep 2008 11:16:18 GMT

اگر حرکت آقای دکتر احمد توکلی در طلب حلالیت از آقای سید حسین موسویان به خاطر انتشار اخبار کذب و ایراد تهمت به نامبرده در سایت الف منسوب به آقای توکلی را زیباترین حرکت سال در حوزه رفتارهای سیاسی و اجتماعی بنامیم، حرف گزافي نگفته ايم.

فارغ از توجه به گرايشهاي سياسي طرفين و فارغ از جستجو در ماهيت اتهامات و پرونده اتهامي، نفس عمل و اينكه يك شخص پس از رسيدن به آنكه حرفهايي كه در مورد مسلماني زده، درست نبوده و به حيثييت و آبروي وي خسارت وارد كرده، و سپس عذرخواهي كند، نفس رويه مرضيه اعتراف به اشتباه و عذرخواهي و احياء سنت حسنه طلب حليت، بسيار ارزشمند و درخور توجه و شایسته تبديل شدن به هنجار در حوزه سیاست است.

اي كاش ديگران( مقامات و غير مقامات)، كوچك تر و بزرگتر، چه در موردقضیه موسویان و چه صدها مورد دیگر، به تبعات سخنان بدون انديشه و تآملي كه فراوان بر زبان جاري مي كنند، اندكي بينديشند و اگر نمي خواهند از كساني كه اين سخنان در مورد ايشان شكل دروغ و اتهام افترا پيدا مي كند، عذرخواهي كنند، دست كم به تآثير مخرب اين گونه رفتارها و اخلاق سوء بر مردم و به ويژه نسل جوان كه اغلب اين گونه سخنرانان را الگو مي پندارند، فكر كنند؛ اگر نمي خواهند به آثار اخروي آن بينديشند.

لازم به گفتن نيست كه چه بسيار رفتارها و واكنشهاي اجتماعي افراد و به ويژه جوانان، كه به شكل ناهنجاري هاي اجتماعي بروز مي كند،واكنش اعتراضي به همين گونه دروغگوييها، تهمت و افترافكني هاست كه به عنوان يك نوع مبارزه منفي با خود و جامعه، به شكل ناهنجاري هاي فردي و اجتماعي هم چون اعتياد، كم كاري، خشونت، كارنكردن، بي اعتمادي و سپس بي اعتقادي به ارزشها و عرف و نظم حاكم و.... بروز مي كند.

خداوند عاقبت همه را ختم به خير گرداند.

دو مدير مستعفي ديگر

lotfeali — Fri, 12 Sep 2008 10:31:57 GMT

مدير ديگري را كه مي شود به عنوان موردي برشمرد كه بر اساس معيارهاي پذيرفته شده جهاني كه در آن موارد استعفا لازم كه نه واجب مي شود، نام برد، آقاي كردان وزير كشور است. مسآله ايشان از مال آقاي مشايي خيلي روشن و تر و بي حرف تر و غير قابل دفاع تر است؛

اصلا" به اين كاري نداريم كه كاغذ پارهايي به نام مدرك شرط كافي براي احراز مناصب عالي مديريتي نيستند، بله با سيكل هم وزير و وكيل منصوب كنند چه اشكالي دارد، به جنم و توان و مديريت است، به مدرك كه نيست. بگذريم

يك آقايي آنهم كسي كه سالها در مناصب عالي مديريتي مشغول بوده، دروغ گفته و تقلب نموده است. آيا اين جرم كوچكي است؟ آيا استعفا كار سنگين و مجازات زيادي براي اين جرم است؟ آيا انتظار رفتار مشابه قانون و دولت با ايشان مانند يك كارمند ساده و يا يك رئيس اداره شهرستان كه مرتكب چنين عملي شود، انتظار زيادي است.

چه اتفاقی باید بیفتد تا یک مدیر استعفا دهد؟

lotfeali — Fri, 12 Sep 2008 10:10:18 GMT

يادم مي آيد از حادثه ريزش يك يك پل در كره جنوبي سالها قبل، كه پس از آن ابتدا شهردار سئول و سپس وزير كشور و بعد نيز نخست وزير آن كشور استعفا دادند. و بي شمارند نمونه هاي ديگر در ديگر كشورها. كه معمولا عالي ترين مقام مسئول در يك حادثه، بحران، افتضاح سياسي يا مالي زيردستان، و يك كم كاري يا ناتواني، استعفا داده اند. اما در ايران ما از زماني كه ما حداقل ما به ياد داريم، چندين هواپيما سقوط كرد، پل و ساختمان فروريخت، گوشت و خون آلوده به مردم دادند، فساد و رشوه خواري رو شد،و خلاصه موارد متعددي از حيف و تلف جان و مال شهروندان ناشي از سوء مديريت و بي كفايتي مديران و مسئولين وقت، رخ داد اما دريغ از يك استعفا كه اگر چه آب رفته را به جوي باز نمي گرداند، آما آب سردي بر عطش و التهاب ناشي از آن مسآله كه هست.

در ادامه به سه مورد از مواردي كه به نظر نگارنده، استعفا در اين موارد واجب مي باشد، اشاره مي شود؛

۱- فارغ از اینکه اظهارات آقای مشایی رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، چقدرش درست و كجايش نادرست و اصلا از نظر كدام دين و كدام مردم و فلان عرف و منطق و حقوق بشر، درست و از نظر كدام يكي نادرست و مردود است، و فارغ از اينكه اگر فقط اندكي شبيه اين صحبت ها آنهم نه از زبان يك مقام تراز اول، يك فرد مؤثر در سياست خارجي و ذيمدخل در مذاكرات اقتصادي و قراردادهاي كلان نفتي و از همه مهم تر معتمد و نزديك رئيس جمهور، بلكه از زبان يك دانشجو و يا روزنامه نگار نگون بخت كه هيچ ارتباط اداري هم با دولت قبلي نمي داشت، ايراد مي شد، لازم به گفتن نيست كه چه زلزله اي عليه دولت درست مي شد، و فارغ از اينكه اصلا" اين اظهارات از روي اعتقاد و علم ودرك موقعيت ها و شرايط جهاني و مبتني بر تفكر علمي يك سياستمدار و براي حفظ منافع ملي ايراد شده و يا از روي كم اطلاعي و ضعف بنيه علمي و كم آگاهي از علم سياست و مملكت داري و صرفآ براي مطرح شدن و شهرت طلبي، گفته شده، اما فارغ از همه اين ها

بالاخره یک اقدام مثبت در دولت خاتمی پیداشد

lotfeali — Thu, 14 Jun 2007 14:12:48 GMT

به اين خبر روزنامه ايران، ارگان رسمي دولت توجه كنيد؛

يك پژوهشگر مطلع، جزئيات جديدي از فعاليت هاي دفتر رئيس جمهور پيشين براي انتشار آثار سيدمحمدخاتمي را تشريح كرد. وي گفت: دفتر رئيس جمهور در دولت قبل 300 عنوان كتاب از حرف هاي خاتمي منتشر كرد. اين پژوهشگر افزود: براي سياست گذاري و نظارت بر انتشار سخنراني ها و آثار رئيس جمهور در دوران پيشين، شوراهايي ايجاد شده بود.

انتشار اين خبر نشان مي دهد كه به زعم دولت كنوني، دولت خاتمي هنوز آنقدر محبوبيت مردمي دارد كه بتوان براي توجيه يكي از اقداماتش يعني تاسيس دفتر انتشار انديشه هاي آقاي احمدي نژاد، به اقدام دولت قبلي استناد كند. گرچه حداقل حافظه بنده به ايجاد شورا و تشكيلاتي رسمي و مخصوص اين امر – در حاليكه خاتمي قبل از اينكه سياستمدار باشد يك انديشمند بود و بارها حتي مخالفينش به اين اشاره كرده بودند كه اورا چه به سياست و برگردد سر كلاس درسش – قد نمي دهد.

اما به هرحال اين رو كردن و ذكر اقدامات دولت قبلي ، ديگر از دست رو كردنها و نشان دادن خراب كاريها نيست و اصلاح طلبان خوشحال باشند كه دست كم يك اقدام داشته اند كه دولت فعلي هم از آن دفاع مي كند.

اجماع محافظه كاران؛ اين بار رايحه خوش ها به دنبال اجماع

lotfeali — Wed, 13 Jun 2007 14:09:37 GMT

روزنامه خراسان خبری مبنی بر دعوت رئیس جمهور از اصول گرایان برای بحث در مورد اجماع را درج کرده بود. به نظر می رسد با توجه به اهمیتی که حضور دوباره آقای احمدی نژاد در ساختمان پاستور براي طيف حاميان اصلي وي دارد و با توجه به اطلاع حامیان وی از اینکه بدون حمایت همه و یا حداقل اکثریت اصولگرایان در دوره آینده، این امکان به سمت عدم تحقق نزدیک تر خواهد بود، اين بار اين طرفداران رئيس جمهور هستند كه به دنبال اجماع خواهند بود.

رايحه خوش خدمتي ها در اين انتخابات براي اينكه حمايت محافظه كاران را در انتخابات بعدي رياست جمهوري داشته باشند، نه تنها مانند انتخابات شوراها - و با توجه به مشخص شدن وزن مردميشان - از موضع بالا و بدون تمايلي براي شريك كردن ديگر محافظه كاران رفتار نخواهند كرد بلكه اين بار خود به دنبال سهيم شدن با ديگر محافظه كاران خواهند بود و در اين راه طبيعي است كه ديگر از آن شيوه قبلي تكروي و امتياز ندادن هم خبري نخواهد بود.

اصلاح طلبان و مردم

lotfeali — Mon, 11 Jun 2007 13:41:18 GMT

در وبلاگ برساحل سلامت طرح بحثی در قالب سوالی در مورد شناخت نحوه پویش اجتماعی مردم و مشخصا جهت گیری های انتخاباتی عامه مردم ، بهانه ای برای این نوشته شد؛

۱- به نظر بنده، مردم ما هنوز هم دنبال همان آرمانهايي هستند كه براي آن انقلاب كردند يعني اگر بخواهيم آن را خلاصه كنيم در همان شعار كليدي و اساسي استقلال و آزادي و جمهوري اسلامي جمع شده است. اما در دولتهاي مختلف به زبانهاي مختلف بيان شده و با شعارهاي زيبا گاهي قلب مطلب شده است . همگان مي دانند كه رفاه مردم و آباداني كشور در گرو اجراي همين چند كلمه ساده است اما چون مسائل رفاهي و معيشتي براي همه ملموس تر و البته حياتي تراست، متاسفانه گاهي از آنها استفاده شعاري و انتخاباتي شده كه مثلا آزادي به چه درد مي خورد نان مهم تر است؛ بيچاره ما عامه مردم هم كه مانند اليت و تحصيل كرده هايمان نمي دانيم كه بابا اتفاقا نانمان هم در گرو همان آزادي و جمهوري ( بخوانيد مردم سالاري) است . اين وظيفه تاريخي نخبگان در قبال جامعه است كه بايد به آگاهي هاي آنها بيفزايد.

۲- در دوره اصلاحات هم اين نگاه به بالا را ديديم چه بلايي سر اصلاحات آورد. حالا مي بينم آقاي حجاريان مي گويد بايد در جامعه كار كرد. البته اشتباه نشود در پايان روزهاي اصلاحات ، مردم بر خلاف آنچه امروزه گفته مي شود - و جالب اينكه اصلاح طلبان هم آن را پذيرفته اند - از اصلاحات دست نكشيده بودند، از تند روي هاي اصلاح طلبان روگردان نشده بودند و از توسعه سياسي حالشان به هم نخورده و دنبال شكم باشند، خير اتفاقا رفتار انتخاباتي مردم نشان مي دهد كه آنها هنوز هم همان آرمانهاي دوم خرداد- كه همان آرمانهاي اوليه انقلاب بود - را پيگيري مي كردند، اتفاقا منتقد كند روي اصلاح طلبان بودند،و اتفاقا در مطالباتي كه از سوي محافظه كاران آن روز تندروي هاي گروه اندكي غافل يا مغرض ناميده مي شد، از كل اصلاح طلبان هم جلو تر بودند. پس چه شد كه به اصلاح طلبان راي ندادند؟

۳- براي پاسخ مجبوريم برگرديم به همان استفاده شعاري از مطالبات مردمي و استفاده از ويژگيهاي خاص اجتماعي خودمان توسط رقباي اصلاح طلبان، ويژگيهايي هم چون ضعف دانش و آگاهيهاي خاص سياسي و اجتماعي و صبوري نداشتن در حركتهاي اجتماعي.اصلاح طلبان بايد به زبان جامعه - و نه زبان نخبگان - به مردم مي گفتند كه راه توسعه اقتصادي يا همان مساله حياتي معيشت، از توسعه سياسي مي گذرد. البته كاش اين قدر شعار توسعه سياسي داده نمي شد وبه جاي آن بر توسعه اقتصادي در حرف و شعار نيز تكيه مي شد . كاري كه در عمل انجام شد و دولت خاتمي بيشترين هم و غم خود را در حوزه اقتصاد گذاشت اما فايده اي نداشت چرا كه از ابتدا محكوم به عدم توجه به اقتصاد و توجه صرف به توسعه سياسي شده بود. اما به هر حال شايد دوران فعلي هم جزء لازم پروسه اي باشد كه نهايتا شرايط بهتري براي تحقق آرمانهاي اصلاح طلبانه فراهم مي كند.

۴- بسيار از راي دهندگان به آقاي احمدي نژاد، به همان دلايلي به وي راي دادند كه به خاتمي داده بودند. اگر به اين تعداد، آراء كانديداهاي اصلاح طلب و حداقل بيست ميليوني كه راي نداده اند را اضافه كنيم ـ كه شكي نيست اين گروه به غير از اندكي كه غير عمدي از راي دادن باز مي مانند، دو طيف مخالفين نظام و اصلاح طلباني كه قطعا از اصلاح طلبان حاضر تندرو ترند را دربر مي گيرند - به خوبي مي توان بر روند افزايشي خواسته هاي اصلاح طلبانه مردم واقف شد.

۵- سالهاست در اطراف خود با خيل مردماني كه عوام و توده هاي مردمي مي پنداريمشان و در گفتگو با ايشان چنان شاكي و منتقد مي بينيمشان كه اپوزيسيون خارج نشين را آنطور نمي بينيم. اما بعد با تعجب از خود مي پرسيم چگونه چنين افرادي ـ كه خاتمي را كف نمايندگي مطالبات خود مي دانند و بي گمان سقف آن را سوگوارانه زورمندي، زورگويي، براندازي ، رضاخاني و ... مي يابيم - به آقاي احمدي نژاد راي مي دهند. نبايد تعجب كرد ؛آنها باز هم براي تحقق همان خواسته هايشان به آقاي احمدي نژاد يا هركس ديگري جاي او قرار مي گرفت راي دادند، به اميد آنچه وي اعلام كرد و نه آنچه اعمال مي كند.آنها درتنوع اندك انتخابشان به كسي راي مي دهند كه براساس آنچه اعلام مي كند گمان مي شود حتي از خاتمي هم تند تر خواهد رفت، نه تنها سياستهاي ۲۷ سال گذشته را نمايندگي نمي كند كه به آنها مي تازد و قول محو فقر و فساد و تبعيض را هم كه مي دهد.

۶- نبايد نگران بود . مردم بارها و بارها به اصلاحات و اصلاح طلبي راي خواهند داد همان گونه كه تا حالا راي داده اند - كه قهر كرده ها با صندوق هم اصلاح طلبند - البته اگرهمه واجدين شرايط كشورمان خود را موظف به اين امر بدانند و بدانند كه هيچ راهي - نه قهر و بي انگيزگي و نه انقلاب و تهاجم نظامي - مانند انتخابات نمي تواند خواسته هاي به حق مردم را به كرسي عمل بنشاند. فقط و فقط انتخابات . البته انتخابات آزاد،رقابتي و صد البته افزايش روزافزون آگاهي هاي مردمي به حقوق خود و منطبق كردن مطالبات آنها بر برنامه قابل اجرا و عملياتي.

چرا عراق از مذاكره ماو آمريكا خوشنوداست؟

lotfeali — Thu, 31 May 2007 22:30:47 GMT

هرکدام از طرفين مذاكرات بغداد يعني ایران و آمريكا براي خود دلايلي در توجيه ضرورتهاي اين مذاكرات داشتند. اما عراق از چه منظري به مذاكرات مي نگرد؟

عراقي ها يكي از معدود و شايد تنها دولت منطقه و همسايه ما باشد كه فعلا از عادي شدن روابط ما و آمريكا، خشنود مي شوند؛ آنها به خصومت بين ايران و آمريكا با نگراني مي نگرند. نگراني از اينكه با حضور آمريكاييها در عراق و نزديك شدن آنها به مرزهاي ايران، جبهه جديدي در مقابل ايران براي ضربه زدن به دشمن چندين ساله اش گشوده شده است. و بديهي است اين امر به طور مستقيم به ضرر منافع ملي عراق است . از طرفي آنها با علم به اينكه ايران از شكست آمريكاييها در عراق خشنود مي شود و از آنجا كه اين شكست نيز شكست دولت نوپاي عراق محسوب مي شود، در تلاشند تا نه تنها ايرانيها را متقاعد كنند كه عراق جاي مناسبي براي ضربه زدن به آمريكا نيست، چون آثار آن مستقيما" به دولت و ملت عراق بر مي گردد و اين مطمئنا" خواست ايرانيها نيست، بلكه حتي براي بهبود سريعتر اوضاع عراق و نتيجتا" خروج سريعتر اشغالگران، ايران را به كمك و همراهي در روند بازگشت امنيت و ثبات به عراق تشويق كند.

75 میلیون دلار برای دموکراسی؟

lotfeali — Wed, 30 May 2007 08:54:18 GMT

چند سالی است که دولت و کنگره آمریکا بودجه سالانه ای به عنوان بسط و توسعه آزادی های مدنی و دموکراسی در ایران ، اختصاص مي دهند. ظاهرا اين پولها به اشخاص و گروههاي اپوزيسيون، رسانه ها و موسسات آموزشي و پژوهشي، براي برآورده ساختن هدف آمريكايي ها پرداخت مي شود.

از آن طرف هم دولت ما، با رصد اشخاص حقيقي و حقوقي منتقد، مخالف و دشمن با نظام ، به عنوان دريافت كنندگان بالقوه اين پولها ، آنها را در دايره دشمنان و براندازان نظام قرار ميدهد. بديهي است كه تعدادي از اين اشخاص از بودجه مذكور بهره مند شوند و طبيعي است كه نظام ما نيز با آنها به مقابله برخيزد. اما در اين ميان همه اشخاص و گروههايي كه از منتقد و اصلاح طلب ( كه بر كسي پوشيده نيست وجود منتقد و مخالف قانوني لازمه حيات هرنظام سياسي است) تا معاند و برانداز را در برمي گيرند، به اتهام آمريكايي بودن خواسته هاو مطالباتشان مورد سوء ظن نظام و نيز مردم، قرار مي گيرند. بنابراين عملا" هدف آمريكايي ها كه مثلا به زعم خودشان بسط و توسعه آزادي و دموكراسي است برآورده نمي شود؛ و اين را خود نيز بهتر مي دانند كه نتيجه تصويب چنين بودجه اي در عمل به نقض غرض اعلام شده و به ظاهر ايده آلي آنها مي انجامد و نتيجه واقعي كه حاصل مي شود - البته براساس معيارهاي آنها - درست برخلاف غرض و مقصود اعلام شده آمريكايي هاست؛ كه سوء ظن به هر نوع مخالف و منتقد و بعضا" تحديد آزاديهاي مدني و حقوق شهروندي است.

با اين وصف ادامه اين سياست بايد كاري عبث و برنامه ريزي نشده باشد مگر اينكه مقصود پنهاني آنها نيز رسيدن به همين نتيجه اي باشد كه در عمل مي بينيم. البته امر غريبي هم نيست؛ سياستهاي گذشته و استراتژي هاي جاري آنها به خوبي گوياي اين نكته هست كه آرمانها و ارزشهاي مورد نظر آمريكا همچون دموكراسي،آزادي و حقوق بشر، تابع شرايط زماني و مكاني است.

اوباش گری ژنتیکی است؟

lotfeali — Tue, 29 May 2007 16:25:18 GMT

بر اساس آنچه جامعه شاسان جرم و جنایت می گویند، جرم و جنايت پديده هايي شخصي نيستند و علتهاي آن را بايد در جامعه جستجو كرد و با از بين بردن اين علتها به كاهش اين پديده كمك كرد. در درستي اين نظريه همين بس كه از ابتداي تاريخ تاكنون ودر همه جوامع با مجرمين برخورد مي شده . مجازاتهايي از حبس و توقيف و جزاي نقدي تا گرفتن حق حيات؛ ولي نشان به اين نشان كه نه پديده اي بنام جرم از بين رفته و نه مانع از پيدايش مجرمين در نسلهاي بعد شده است. اين را نگفتم كه مبارزه با مجرمين و مجازات آنها را امري بي حاصل بدانيم، خير هنوز هم يكي از مهم ترين و شايد مهم ترين عامل بازدارنده افراد از ارتكاب جرائم، همين وجود مجازاتهاي قانوني براي جرائم است؛ اين نكته را يادآوري كردم تا تاييدي بر شخصي نبودن و ژنتيكي بودن جرائم باشد و اثبات اين كه جرم و جنايت هم چون خيلي پديده هاي مثبت اجتماعي، يكي از پيامدهاي اجتماعي زندگي كردن انسان است.

با آنچه گفته شد مي خواهم اضافه كنم كه با جمع آوري و مجازات اراذل و اوباش ـ كه حقيقتا ميزان تبعات بسيار منفي اعمال آنها بر خانواده ها و جامعه پوشيده نيست - به فرض كه همه اين مجرمين جمع آوري و مجازات شده باشند و به فرض اينكه اين افراد ديگر دست به ارتكاب اعمال مجرمانه نزنند، آيا نبايد از همين حالا به فكر نسل بعدي مجرمين و مبارزه با عواملي كه آن افراد بعدي را پديد خواهد آورد باشيم؟ چه اينكه همين مجرمين فعلي نيز از پس مبارزه هاي شديد و مستمر با جرم و جنايت پديد آمده اند.

اگر خوش بين باشيم با مبارزه با مجرم جرم از بين خواهد رفت كافي است يك لحظه در ذهن خود مجسم كنيم كه به فرض اعدام تمامي مجرمين شناسنامه دار و بي شناسنامه ، آيامي توان اميدوار بود ديگر مجرمي نمانده كه مرتكب جرم نسبت به جامعه شود؟ مبازره ساختاري با علت ها، خيلي راحت تر، كم هزينه تر و ماندگارتراست.

با اين همه باز هم تاكيد مي كنم هرگز قصد زير سوال بردن وجود مجازات براي جرم را ندارم كه هر انسان عاقلي مي داند همزمان با اين يك جامعه سيستم و ساز و كارهايي براي به حداقل رساندن بروز جرائم مي انديشد، بايستي با شدت و قاطعيت با مرتكبين جرائم نيز برخورد كند. كه در مورد اشراري كه اين روزها بحثشان داغ است قطعا از اين قاعده مستثني نيستند و بحثهاي كه اين روزها در نقد طرح جمع آوري آنها مي شود، معمولا حول همين محور مذكور در اين مقال و يا انتقاد از شيوه برخورد و ميزان انطباق آن با قوانين موجود دارد.

شانه به شانه با آمریکا در عراق

lotfeali — Tue, 29 May 2007 16:24:18 GMT

پس از مذاکرات بغداد بین ایران و آمریکا ، گفته شد - نقل به مضمون - که آمریکا بدون ايران، به هيچ روي قادر به موفقيت در عراق نيست.

مي خواهم بگويم كه آيا چنين صددرصدي نظردادن در آينده مشكل ساز نخواهد بود؟ آنجا كه آمريكا با عدم توفيق در عراق مواجه شود - كه با شرايط موجود نه تنها آثار اين عدم توفيق در يكي دوسال اخير پيداست كه به نظر مي رسد در آينده نيز به سوي تكميل شدن ابعاد عدم موفقيتش پيش برود - و گناه آن را به گردن ما انداخته شاهد آن را هم ادعاي خودمان بياورد كه حتما شما با اين ادعا مي دانسته ايد با چه افعال يا ترك افعالي مي شود به ما در به ثبات رساندن عراق كمك كرد كه چنان حرفي زده ايد و حالا كه موفق نشده ايم حكما" شما آن افعال يا ترك افعال را انجام نداده ايد؟!

دنيا را چه ديده ايد ما انسانها متخصص توجيه هر موقعيت و هر فعلي كه از ما سرمي زند، خوب يا بد، هستيم.